İNSAN HAKLARI VE TEMEL
ÖZGÜRLÜKLERİN KORUNMASINA
İLİŞKİN SÖZLEŞME
(Yürürlüğe giriş tarihi : 1
Kasım 1998)
(11 Nolu Protokol İle
Değiştirilen Metin)
Sözleşme metni, 21 Eylül
1970'te yürürlüğe giren 3 nolu
Protokol' ün, 20 Aralık 1971'de
yürürlüğe giren 5 nolu Protokol'
ün ve 1 Ocak 1990'da yürürlüğe
giren 8 nolu Protokol 'ün
düzenlemelerine uygun olarak
değiştirilmişti. Ayrıca,
yürürlüğe girdiği 21 Eylül
1970'ten bu yana 5. maddesinin
3. fıkrasına uygun olarak
Sözleşme' nin bir parçası olan
2 nolu Protokol' ün metnini
içermekteydi. Protokollerin
getirdiği bütün bu
değişikliklerin veya eklemelerin
yerini, yürürlüğe girdiği tarih
olan 1 Kasım 1998'den itibaren
11 nolu Protokol almaktadır. Bu
tarihten itibaren, 1 Ekim
1994'te yürürlüğe giren 9 nolu
Protokol yürürlükten
kaldırılmıştır.
Aşağıda imzası bulunan Avrupa
Konseyi üyesi hükümetler,
Birleşmiş Milletler Genel Kurulu
tarafından 10 Aralık 1948'de
ilan edilen İnsan Hakları
Evrensel Bildirisi'ni, bu
Bildiri'nin, metninde açıklanan
hakların her yerde ve etkin
olarak tanınmasını ve
uygulanmasını sağlamayı hedef
aldığını, Avrupa Konseyi'nin
amacının, üyeleri arasında daha
sıkı bir birlik kurmak olduğunu
ve insan hakları ile temel
özgürlüklerin korunması ve
geliştirilmesinin bu amaca
ulaşma yollarından birini
oluşturduğunu göz önüne alarak,
dünyada barış ve adaletin asıl
temelini oluşturan ve sağlanıp
korunabilmesi, her şeyden önce,
bir yandan gerçekten demokratik
bir siyasal rejime, diğer yandan
da insan hakları konusunda
ortak bir anlayış ve ortaklaşa
saygı esasına bağlı olan bu
temel özgürlüklere derin
inançlarını bir kez daha
tekrarlayarak, aynı inancı
taşıyan ve siyasal gelenekler,
idealler, özgürlüklere saygı ve
hukukun üstünlüğü konularında
ortak bir mirası paylaşan Avrupa
devletlerinin hükümetleri
sıfatıyla, Evrensel Bildiri'de
yer alan bazı hakların ortak
güvenceye bağlanmasını sağlama
yolunda ilk adımları atmayı
kararlaştırarak, aşağıdaki
hususlarda anlaşmışlardır :
Madde 1 İnsan Haklarına Saygı
Yükümlülüğü
Yüksek Sözleşmeci Taraflar kendi
yetki alanları içinde bulunan
herkese bu Sözleşme'nin birinci
bölümünde açıklanan hak ve
özgürlükleri tanırlar.
BÖLÜM I
Haklar ve Özgürlükler
Madde 2 Yaşama hakkı
1. Herkesin yaşam hakkı yasanın
koruması altındadır. Yasanın
ölüm cezası ile cezalandırdığı
bir suçtan dolayı hakkında
mahkemece hükmedilen bu cezanın
yerine getirilmesi dışında hiç
kimse kasten öldürülemez.
2. Öldürme, aşağıdaki
durumlardan birinde kuvvete
başvurmanın kesin zorunluluk
haline gelmesi sonucunda meydana
gelmişse, bu maddenin ihlali
suretiyle yapılmış sayılmaz :
a) Bir kimsenin yasa dışı
şiddete karşı korunması için;
b) Usulüne uygun olarak
yakalamak veya usulüne uygun
olarak tutuklu bulunan bir
kişinin kaçmasını önlemek için;
c) Ayaklanma veya isyanın yasaya
uygun olarak bastırılması için.
Madde 3 İşkence Yasağı
Hiç kimse işkenceye, insanlık
dışı ya da onur kırıcı ceza veya
işlemlere tabi tutulamaz.
Madde 4 Kölelik ve zorla
çalıştırma yasağı
1. Hiç kimse köle ve kul halinde
tutulamaz.
2. Hiç kimse zorla
çalıştırılamaz ve zorunlu
çalışmaya tabi tutulamaz.
3. Aşağıdaki haller bu maddede
sözü geçen "zorla çalıştırma
veya zorunlu çalışma"dan
sayılmazlar :
a) Bu Sözleşme'nin 5. maddesinde
öngörülen koşullar altında
tutuklu bulunan kimseden
tutukluluğu veya şartlı
salıverilmesi süresince olağan
olarak yapılması istenen
çalışma;
b) Askeri nitelikte bir hizmet
veya inançları gereğince
askerlik görevini yapmaktan
kaçınan kimselerin durumunu
meşru sayan ülkelerde, bu
inanca sahip kimselere zorunlu
askerlik yerine gördürülecek
başka bir hizmet;
c) Toplumun hayat veya refahını
tehdit eden kriz ve afet
hallerinde istenecek her hizmet;
d) Normal yurttaşlık
yükümlülükleri kapsamına giren
her türlü çalışma veya hizmet.
Madde 5 Özgürlük ve güvenlik
hakkı
1. Herkesin kişi özgürlüğüne ve
güvenliğine hakkı vardır.
Aşağıda belirtilen haller ve
yasada belirlenen yollar dışında
hiç kimse özgürlüğünden yoksun
bırakılamaz :
a) Yetkili mahkeme tarafından
mahkum edilmesi üzerine bir
kimsenin usulüne uygun olarak
hapsedilmesi;
b) Bir mahkeme tarafından yasaya
uygun olarak verilen bir
karara riayetsizlikten dolayı
veya yasanın koyduğu bir
yükümlülüğün yerine
getirilmesini sağlamak için bir
kimsenin usulüne uygun olarak
yakalanması veya tutulması;
c) Suç işlediği hakkında
geçerli şüphe bulunan veya suç
işlemesine ya da suçu işledikten
sonra kaçmasına engel olmak
zorunluluğu inancını doğuran
makul nedenlerin bulunması
dolayısıyla, bir kimsenin
yetkili merci önüne çıkarılmak
üzere yakalanması ve tutulması;
d) Bir küçüğün gözetim altında
eğitimi için usulüne uygun
olarak verilmiş bir karar gereği
tutulması veya yetkili merci
önüne çıkarılmak üzere usulüne
uygun olarak tutulması;
e) Bulaşıcı hastalık yayabilecek
bir kimsenin, bir akıl
hastasının, bir alkoliğin,
uyuşturucu madde bağımlısı bir
kişinin veya bir serserinin
usulüne uygun olarak tutulması;
f) Bir kişinin usulüne aykırı
surette ülkeye girmekten
alıkonması veya kendisi hakkında
sınır dışı etme ya da geri verme
işleminin yürütülmekte olması
nedeniyle usulüne uygun olarak
yakalanması veya tutulması;
2. Yakalanan her kişiye,
yakalama nedenleri ve kendisine
yöneltilen her türlü suçlama en
kısa zamanda ve anladığı bir
dille bildirilir.
3. Bu maddenin 1.c fıkrasında
öngörülen koşullar uyarınca
yakalanan veya tutulan herkes
hemen bir yargıç veya adli görev
yapmaya yasayla yetkili kılınmış
diğer bir görevli önüne
çıkarılmalıdır; kişinin makul
bir süre içinde yargılanmaya
veya adli kovuşturma sırasında
serbest bırakılmaya hakkı
vardır. Salıverilme, ilgilinin
duruşmada hazır bulunmasını
sağlayacak bir teminata
bağlanabilir.
4. Yakalama veya tutulma
nedeniyle özgürlüğünden yoksun
kılınan herkes, özgürlük
kısıtlamasının yasaya uygunluğu
hakkında kısa bir süre içinde
karar vermesi ve yasaya aykırı
görülmesi halinde, kendisini
serbest bırakması için bir
mahkemeye başvurma hakkına
sahiptir.
5. Bu madde hükümlerine aykırı
olarak yapılmış bir yakalama
veya tutma işleminin mağduru
olan herkesin tazminat istemeye
hakkı vardır.
Madde 6 Adil yargılanma hakkı
1. Herkes, gerek medeni hak ve
yükümlülükleriyle ilgili
nizalar, gerek cezai alanda
kendisine yöneltilen suçlamalar
konusunda karar verecek olan,
yasayla kurulmuş, bağımsız ve
tarafsız bir mahkeme tarafından
davasının makul bir süre içinde,
hakkaniyete uygun ve açık
olarak görülmesini isteme
hakkına sahiptir. Hüküm açık
oturumda verilir; ancak,
demokratik bir toplumda genel
ahlak, kamu düzeni ve ulusal
güvenlik yararına, küçüklerin
korunması veya davaya taraf
olanların özel hayatlarının
gizliliği gerektirdiğinde veya
davanın açık oturumda
görülmesinin adaletin
selametine zarar verebileceği
bazı özel durumlarda, mahkemenin
zorunlu göreceği ölçüde,
duruşmalar dava süresince
tamamen veya kısmen basına ve
dinleyicilere kapalı olarak
sürdürülebilir.
2. Bir suç ile itham edilen
herkes, suçluluğu yasal olarak
sabit oluncaya kadar suçsuz
sayılır.
3. Her sanık en azından
aşağıdaki haklara sahiptir :
a) Kendisine yöneltilen
suçlamanın niteliği ve
nedeninden en kısa zamanda,
anladığı bir dille ve ayrıntılı
olarak haberdar edilmek;
b) Savunmasını hazırlamak için
gerekli zamana ve kolaylıklara
sahip olmak;
c) Kendi kendini savunmak veya
kendi seçeceği bir avukatın
yardımından yararlanmak ve eğer
avukat tutmak için mali
olanaklardan yoksunsa ve
adaletin selameti
gerektiriyorsa, mahkemece
görevlendirilecek bir avukatın
para ödemeksizin yardımından
yararlanabilmek;
d) İddia tanıklarını sorguya
çekmek veya çektirmek, savunma
tanıklarının da iddia
tanıklarıyla aynı koşullar
altında çağrılmasının ve
dinlenmesinin sağlanmasını
istemek;
e) Duruşmada kullanılan dili
anlamadığı veya konuşmadığı
takdirde bir tercümanın
yardımından para ödemeksizin
yararlanmak.
Madde 7 Cezaların yasallığı
1. Hiç kimse, işlendiği zaman
ulusal ve uluslararası hukuka
göre suç sayılmayan bir fiil
veya ihmalden dolayı mahkum
edilemez. Yine hiç kimseye,
suçun işlendiği sırada
uygulanabilecek olan cezadan
daha ağır bir ceza verilemez.
2. Bu madde, işlendiği zaman
uygar uluslar tarafından tanınan
genel hukuk ilkelerine göre suç
sayılan bir fiil veya ihmal ile
suçlanan bir kimsenin
yargılanmasına ve
cezalandırılmasına engel
değildir.
Madde 8 Özel hayatın ve aile
hayatının korunması
1. Herkes özel hayatına, aile
hayatına, konutuna ve
haberleşmesine saygı
gösterilmesi hakkına sahiptir.
2. Bu hakkın kullanılmasına bir
kamu otoritesinin müdahalesi,
ancak ulusal güvenlik, kamu
emniyeti, ülkenin ekonomik
refahı, dirlik ve düzenin
korunması, suç işlenmesinin
önlenmesi, sağlığın veya ahlakın
veya başkalarının hak ve
özgürlüklerinin korunması için,
demokratik bir toplumda zorunlu
olan ölçüde ve yasayla
öngörülmüş olmak koşuluyla söz
konusu olabilir.
Madde 9 Düşünce, vicdan ve din
özgürlüğü
1. Herkes düşünce, vicdan ve din
özgürlüğüne sahiptir. Bu hak,
din veya inanç değiştirme
özgürlüğü ile tek başına veya
topluca, açıkça veya özel tarzda
ibadet, öğretim, uygulama ve
ayin yapmak suretiyle dinini
veya inancını açıklama
özgürlüğünü de içerir.
2. Din veya inancını açıklama
özgürlüğü ancak kamu
güvenliğinin, kamu düzenin,
genel sağlığın veya ahlakın ya
da başkalarının hak ve
özgürlüklerinin korunması için
demokratik bir toplumda zorunlu
tedbirlerle ve yasayla
sınırlanabilir.
Madde 10 İfade özgürlüğü
1. Herkes görüşlerini açıklama
ve anlatım özgürlüğüne sahiptir.
Bu hak, kanaat özgürlüğü ile
kamu otoritelerinin müdahalesi
ve ülke sınırları söz konusu
olmaksızın haber veya fikir alma
ve verme özgürlüğünü de içerir.
Bu madde, devletlerin radyo,
televizyon ve sinema
işletmelerini bir izin rejimine
bağlı tutmalarına engel
değildir.
2. Kullanılması görev ve
sorumluluk yükleyen bu
özgürlükler, demokratik bir
toplumda zorunlu tedbirler
niteliğinde olarak, ulusal
güvenliğin, toprak bütünlüğünün
veya kamu emniyetinin korunması,
kamu düzeninin sağlanması ve
suç işlenmesinin önlenmesi,
sağlığın veya ahlakın,
başkalarının şöhret ve
haklarının korunması veya yargı
gücünün otorite ve
tarafsızlığının sağlanması için
yasayla öngörülen bazı biçim
koşullarına, sınırlamalara ve
yaptırımlara bağlanabilir.
Madde 11 Dernek kurma ve
toplantı özgürlüğü
1. Herkes asayişi bozmayan
toplantılar yapmak, dernek
kurmak, ayrıca çıkarlarını
korumak için başkalarıyla
birlikte sendikalar kurmak ve
sendikalara katılmak haklarına
sahiptir.
2. Bu hakların kullanılması,
demokratik bir toplumda zorunlu
tedbirler niteliğinde olarak,
ulusal güvenliğin, kamu
emniyetinin korunması, kamu
düzeninin sağlanması ve suç
işlenmesinin önlenmesi, sağlığın
veya ahlakın veya başkalarının
hak ve özgürlüklerinin korunması
amaçlarıyla ve ancak yasayla
sınırlanabilir. Bu madde, bu
hakların kullanılmasında silahlı
kuvvetler, kolluk mensupları
veya devletin idare
mekanizmasında
görevli olanlar hakkında meşru
sınırlamalar konmasına engel
değildir.
Madde 12 Evlenme hakkı
Evlenme çağına gelen erkek ve
kadın, bu hakkın kullanılmasını
düzenleyen ulusal yasalar
uyarınca evlenme ve aile kurma
hakkına sahiptir.
Madde 13 Etkili başvuru hakkı
Bu Sözleşme'de tanınmış olan hak
ve özgürlükleri ihlal edilen
herkes, ihlal fiili resmi görev
yapan kimseler tarafından bu
sıfatlarına dayanılarak
yapılmış da olsa, ulusal bir
makama etkili bir başvuru
yapabilme hakkına sahiptir.
Madde 14 Ayrımcılık yasağı
Bu Sözleşme'de tanınan hak ve
özgürlüklerden yararlanma,
cinsiyet, ırk, renk, dil, din,
siyasal veya diğer kanaatler,
ulusal veya sosyal köken, ulusal
bir azınlığa mensupluk, servet,
doğum veya herhangi başka bir
durum bakımından hiçbir
ayrımcılık yapılmadan sağlanır.
Madde 15 Olağanüstü hallerde
askıya alma
1. Savaş veya ulusun varlığını
tehdit eden başka bir genel
tehlike halinde her Yüksek
Sözleşmeci Taraf, durumun
gerektirdiği ölçüde ve
uluslararası hukuktan doğan
başka yükümlülüklere ters
düşmemek koşuluyla, bu
Sözleşme'de öngörülen
yükümlülüklere aykırı tedbirler
alabilir.
2. Yukarıdaki hüküm, Yüksek
Sözleşmeci Tarafı, meşru savaş
fiilleri sonucunda meydana gelen
ölüm hali dışında, 2. madde ile
3. ve 4. maddeler (fıkra 1) ve
7. maddeyi hiçbir suretle ihlale
mezun kılmaz.
3. Bu maddeye göre aykırı
tedbirler alma hakkını kullanan
her Yüksek Sözleşmeci Taraf,
alınan tedbirler ve bunları
gerektiren nedenler hakkında
Avrupa Konseyi Genel
Sekreteri'ne tam bilgi verir. Bu
Yüksek Sözleşmeci Taraf, sözü
geçen tedbirlerin yürürlükten
kalktığı tarihi de Avrupa
Konseyi Genel Sekreteri'ne
bildirir.
Madde 16 Yabancıların siyasal
etkinliklerinin kısıtlanması
10., 11. ve 14. maddelerin
hiçbir hükmü, Yüksek Sözleşmeci
Tarafların yabancıların siyasal
etkinliklerini sınırlamalarına
engel sayılmaz.
Madde 17 Hakların kötüye
kullanımının yasaklanması
Bu Sözleşme hükümlerinden
hiçbiri, bir devlete, topluluğa
veya kişiye, Sözleşme'de tanınan
hak ve özgürlüklerin yok
edilmesine veya burada
öngörüldüğünden daha geniş
ölçüde sınırlamalara
uğratılmasına yönelik bir
etkinliğe girişme ya da eylemde
bulunma hakkını sağlar biçimde
yorumlanamaz.
Madde 18 Hakların
kısıtlanmasının sınırları
Bu Sözleşmenin hükümleri
gereğince, sözü edilen hak ve
özgürlüklere getirilen
sınırlamalar ancak öngörülen
amaçlar için uygulanabilir.
BÖLÜM II
AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ
Madde 19 Mahkeme'nin kuruluşu
Bu Sözleşme ve protokollerine,
Yüksek Sözleşmeci Taraflar.ca
kabul edilen yükümlülüklere
uyulmasını sağlamak için,
aşağıda "Mahkeme" olarak
anılacak bir Avrupa İnsan
Hakları Mahkemesi kurulur.
Mahkeme devamlı görev yapar.
Madde 20 Yargıç sayısı
Mahkeme, Yüksek Sözleşmeci
Tarafların sayısına eşit sayıda
yargıçtan oluşur.
Madde 21 Görev için aranan
koşullar
1. Yargıçlar üstün ahlaki
vasıflara ve yüksek bir hukuki
göreve atanmak için gerekli
niteliklere sahip veya
ehliyetleriyle tanınmış hukukçu
olmalıdırlar.
2. Yargıçlar Mahkeme'ye kendi
adlarına katılırlar.
3. Yargıçlar görev süreleri
içinde bağımsızlıkları,
tarafsızlıkları ve daimi
görevin gerekleri ile
bağdaşmayan herhangi bir görev
üstlenemezler; bu fıkranın
uygulanmasından doğan sorunlar
Mahkeme tarafından karara
bağlanır.
Madde 22 Yargıçların seçimi
1. Yargıçlar, her Yüksek
Sözleşmeci Taraf için, o Yüksek
Sözleşmeci Taraf tarafından
gösterilen ve üç aday içeren bir
liste üzerinden Parlamenterler
Meclisi tarafından oy çokluğu
ile seçilirler.
2. Yeni Yüksek Sözleşmeci
Taraflar.ın bu Sözleşme'ye
katılmaları halinde Mahkeme'yi
tamamlamak ve boşalan üyelikleri
doldurmak için aynı usul
izlenir.
Madde 23 Görev süreleri
1. Yargıçlar altı yıl için
seçilirler. Tekrar seçilmeleri
mümkündür. Bununla beraber ilk
seçilen yargıçlardan yarısının
görev süresi üç yılın sonunda
sona erecektir.
2. İlk üç yıllık sürenin sonunda
görevleri sona erecek olan
üyeler, ilk seçimlerin
yapılmasından hemen sonra,
Avrupa Konseyi Genel Sekreteri
tarafından kura çekmek süretiyle
saptanır.
3. Yargıçların imkan ölçüsünde
yarısının her üç yılda bir
yenilenmesini sağlamak için,
Parlamenterler Meclisi bir
sonraki seçime geçmeden önce
seçilecek yargıçlardan bir veya
birkaçının görev süresinin veya
sürelerinin üç yıldan az veya
dokuz yıldan çok olmamak şartı
ile, altı yıl dışında bir süre
olmasına karar verebilir.
4. Birden fazla üyenin görev
süresinin söz konusu olduğu
durumlarda ve Parlamenterler
Meclisi'nin yukardaki fıkrayı
uygulaması halinde, görev
sürelerinin üyelere dağılımı,
Genel Sekreter'in seçimden
hemen sonra yapacağı kura sonucu
belirlenir.
5. Görev süresi bitmemiş bir
yargıcın yerine seçilen yargıç,
selefinin görev süresini
tamamlar.
6. Yargıçların görev süreleri 70
yaşında sona erer.
7. Yargıçlar, yerlerine başkası
seçilinceye kadar görev
yaparlar. Yerlerine başkası
seçildikten sonra da
kendilerine havale edilmiş olan
davalara bakmaya devam ederler.
Madde 24 Görevden alınma
Bir yargıç ancak, diğer
yargıçlar tarafından, artık
gerekli koşulları taşımadığına
ilişkin üçte iki çoğunluk ile
alınacak kararla görevden
alınabilir.
Madde 25 Yazı İşleri ve
hukukçular
Mahkeme'de, görev ve kuruluşu
Mahkeme içtüzüğünde belirlenen
bir Yazı İşleri Müdürlüğü
bulunur.
Mahkeme'ye yazı işlerinde
görevli hukukçular yardım eder.
Madde 26 Mahkeme'nin Genel Kurul
halinde toplanması
Genel Kurul halinde toplanan
Mahkeme,
a) üç yıllık bir süre için
başkanını ve bir veya iki başkan
yardımcısını seçer, bu kişilerin
tekrar seçilmeleri mümkündür;
b) belirli süreler için
Daireler kurar;
c) Mahkeme, Daire başkanlarını
seçer, bu kişilerin tekrar
seçilmeleri mümkündür;
d) Mahkeme içtüzüğünü kabul
eder;
e) Yazı İşleri Müdürü.nü ve bir
veya birden fazla müdür
yardımcısını seçer.
Madde 27 Komiteler, Daireler ve
Büyük Daire
1. Mahkeme, önüne gelen
başvuruları incelemek üzere üç
yargıçlı komiteler, yedi
yargıçlı Daireler ve onyedi
yargıçlı bir Büyük Daire
şeklinde toplanır. Mahkeme'nin
Daireleri belirli bir süre için
komiteleri oluşturur.
2. Başvuruya konu olan Taraf
Devlet adına seçilmiş yargıç,
Daire ve Büyük Dairede vazifeten
yer alır; bu yargıcın yokluğunda
veya katılması mümkün olmayan
durumlarda, anılan devletin
belirleyeceği bir kişi yargıç
sıfatıyla Daire ve Büyük Dairede
yer alır.
3. Büyük Daire ayrıca Mahkeme
başkanı, başkan yardımcıları,
Daire başkanları ve Mahkeme
içtüzüğüne göre seçilecek diğer
yargıçlardan oluşur. 43. madde
uyarınca Büyük Daireye sevk
edilen başvuruların incelenmesi
sırasında, Daire başkanı ve
başvuruda konu edilen devletin
yargıcı dışında, bu kararı
veren Daire yargıçları Büyük
Dairede yer alamazlar.
Madde 28 Komitelerin kabul
edilemezlik kararları
Bir Komite, 34. madde uyarınca
yapılan kişisel başvurunun daha
fazla incelemeyi gerektirmediği
hallerde, oybirliği ile kabul
edilemezliğine veya kayıttan
düşürülmesine karar verebilir.
Bu karar kesindir.
Madde 29 Dairelerin kabul
edilebilirlik ve esasa ilişkin
kararları
1. 28. madde çerçevesinde karar
verilmediği takdirde, bir Daire,
34. madde uyarınca yapılan
kişisel başvuruların kabul
edilebilirliği ve esası hakkında
karar verir.
2. Bir Daire, 33. madde uyarınca
yapılan devlet başvurularının
kabul edilebilirliği ve esası
hakkında karar verir.
3. Mahkeme, istisnai hallerde
aldığı aksine kararlar hariç,
kabul edilebilirlik konusundaki
kararları ayrı olarak alır.
Madde 30 Yargılamanın Büyük
Daireye gönderilmesi
Daire önünde görülen dava, işbu
Sözleşmenin ve protokollerinin
yorumu konusunda ciddi sorunlar
doğuruyorsa ya da sorunun çözümü
Mahkeme tarafından önceden
verilmiş bir karar ile çelişme
ihtimali taşıyorsa, Daire, hüküm
vermediği süre içerisinde ve
taraflar itiraz etmedikçe, yargı
yetkisinden Büyük Daire lehine
vazgeçebilir.
Madde 31 Büyük Dairenin
yetkileri
Büyük Daire,
1. Daireler tarafından 30. madde
uyarınca kendisine gönderilen
veya 43. madde uyarınca önüne
gelen ya da 33. veya 34.
maddeler uyarınca yapılan
başvuruları ve,
2. 47. maddede öngörülen görüş
bildirme taleplerini inceler.
Madde 32 Mahkeme'nin yargı
yetkisi
1. Mahkeme'nin yargı yetkisi,
33., 34. ve 37. maddeler
uyarınca kendisine intikal eden,
işbu Sözleşmenin ve
protokollerinin yorumu ve
uygulamasına ilişkin tüm
konuları kapsar.
2. Mahkeme'nin yargı yetkisinin
olup olmadığı hakkında ihtilaf
durumunda, karar Mahkeme'ye
aittir.
Madde 33 Devlet başvuruları
Her Yüksek Sözleşmeci Taraf,
işbu Sözleşme ve protokolleri
hükümlerine vâki ve kendisinin
diğer Yüksek Sözleşmeci Tarafa
isnat edilebileceğine kanaat
getirdiği herhangi bir ihlalden
dolayı Mahkeme'ye başvurabilir.
Madde 34 Kişisel başvurular
İşbu Sözleşme ve protokollerinde
tanınan hakların Yüksek
Sözleşmeci Taraflardan biri
tarafından ihlalinden zarar
gördüğü iddiasında bulunan her
gerçek kişi, hükümet dışı her
kuruluş veya kişi grupları
Mahkeme'ye başvurabilir. Yüksek
Sözleşmeci Taraflar bu hakkın
etkin bir şekilde
kullanılmasına hiçbir suretle
engel olmamayı taahhüt ederler.
Madde 35 Kabul edilebilirlik
koşulları
1. Uluslararası hukukun genel
olarak kabul edilen
prensiplerine göre, ancak iç
hukuk yollarının tüketilmesinden
sonra ve kesin karardan itibaren
altı aylık süre içinde
Mahkeme'ye başvurulabilir.
2. Mahkeme, 34. madde uyarınca
sunulan herhangi bir kişisel
başvuruyu aşağıdaki hallerde
kabul etmez:
a) Başvuru imzasız ise veya;
b) Başvuru Mahkeme tarafından
daha önce incelenmiş veya
uluslararası diğer bir
soruşturma veya çözüm merciine
sunulmuş başka bir başvurunun
konusuyla esas itibariyle aynı
ise ve yeni olaylar içermiyorsa.
3. Mahkeme, 34. madde uyarınca
sunulan herhangi bir kişisel
başvuruyu işbu Sözleşme ve
protokolleri hükümleri dışında
kalmış, açıkça dayanaktan yoksun
veya başvuru hakkının suistimali
mahiyetinde telakki ettiği
takdirde, kabul edilemez bulur.
4. Mahkeme işbu maddeye göre
kabul edilemez bulduğu her
başvuruyu reddeder. Yargılamanın
her aşamasında bu karar
verilebilir.
Madde 36 Üçüncü tarafın
müdahalesi
1. Daire ve Büyük Daire
önündeki tüm davalarda,
vatandaşlarından birinin
başvuran taraf olması halinde,
Yüksek Sözleşmeci Taraf.ın
yazılı görüş sunma ve
duruşmalarda bulunma hakkı
vardır.
2. Mahkeme başkanı, adaletin
sağlanabilmesi amacıyla,
yargılamada taraf olmayan
herhangi bir Yüksek Sözleşmeci
Taraf.ı yazılı görüş sunma veya
duruşmalarda taraf olmaya davet
edebilir.
Madde 37 Başvurunun kayıttan
düşmesi
1. Yargılamanın herhangi bir
aşamasında, Mahkeme, aşağıdaki
sonuçlara varılması halinde
başvurunun kayıttan
düşürülmesine karar verebilir :
a) Başvuru sahibi başvurusunu
takip etme niyetinde değilse,
veya
b) Sorun çözümlenmişse, veya
c) Başka herhangi bir nedenden
ötürü, başvurunun incelenmesine
devam edilmesi hususunda artık
haklı bir gerekçe görmezse.
Ancak işbu Sözleşme ve
protokollerinde tanımlanan insan
haklarına saygı esası
gerektiyorsa, Mahkeme başvurunun
incelemesine devam eder.
2. Mahkeme, koşulların haklı
kıldığı kanısına varırsa, bir
başvurunun yeniden kayda
alınmasını kararlaştırabilir.
Madde 38 Davanın incelenmesi ve
dostane çözüm süreci
1. Mahkeme, kendisine gelen
başvuruyu kabul edilebilir
bulduğu takdirde,
a) olayları saptamak amacıyla
tarafların temsilcileriyle
birlikte başvuruyu incelemeye
devam eder ve gerekirse, ilgili
devletlerin, etkin olarak
yürütülmesi için gerekli tüm
kolaylıkları sağlayacakları bir
soruşturma yapar;
b) işbu Sözleşme ve
protokollerinde tanımlanan
şekliyle insan haklarına saygı
esasından hareketle, davanın
dostane bir çözüm ile
sonuçlandırılması için ilgili
taraflara hizmet sunmaya hazır
olacaktır.
2. 1.b hükümlerine göre
yürütülen usul gizlidir.
Madde 39 Dostane çözüme
varılması
Dostane çözüme varılırsa,
Mahkeme olaylarla ve varılan
çözümle sınırlı kısa bir
açıklamayı içeren bir karar
vererek başvuruyu kayıttan
düşürür.
Madde 40 Duruşmaların kamuya
açık olması ve belgelere
ulaşabilme
1. Mahkeme istisnai durumlarda
aksini kararlaştırmadıkça,
duruşmalar kamuya açıktır.
2. Mahkeme başkanı aksine karar
vermedikçe, Yazı İşleri Müdürüne
emanet edilen belgeler kamuya
açıktır.
Madde 41 Hakkaniyete uygun
tatmin
Mahkeme işbu Sözleşme ve
protokollerinin ihlal edildiğine
karar verirse ve ilgili Yüksek
Sözleşmeci Tarafın iç hukuku bu
ihlali ancak kısmen telafi
edebiliyorsa, Mahkeme, gerektiği
takdirde, zarar gören tarafın
hakkaniyete uygun bir surette
tatminine hükmeder.
Madde 42 Dairelerin kararları
Dairelerin kararları, 44.
maddenin 2. fıkrası hükümleri
uyarınca kesinleşir.
Madde 43 Büyük Daire'ye gönderme
1. Bir Daire kararının verildiği
tarihten itibaren üç ay içinde
ve istisnai durumlarda, dava
taraflarından her biri davanın
Büyük Daireye gönderilmesini
isteyebilir.
2. Büyük Daire bünyesinde beş
yargıçtan oluşan bir kurul,
dava, Sözleşme ve
protokollerinin yorumuna ya da
uygulanmasına ilişkin ciddi bir
sorun doğuruyorsa ya da genel
nitelikli ciddi bir konu teşkil
ediyorsa, istemi kabul eder.
3. Kurul istemi kabul ederse,
Büyük Daire bir hüküm ile davayı
sonuçlandırır.
Madde 44 Kesin hükümler
1. Büyük Dairenin kararı
kesindir.
2. Bir Dairenin kararı aşağıdaki
durumlarda kesinleşir :
a) Taraflar davanın Büyük
Daireye gönderilmesini
istemediklerini beyan ederlerse,
veya
b) Karardan itibaren üç ay
içinde davanın Büyük Daireye
gönderilmesi istenmezse, veya
c) Kurul 43. maddede öngörülen
istemi reddederse.
3. Kesin karar yayınlanır.
Madde 45 Hükümlerin ve
kararların gerekçeli olması
1. Hükümler ve başvuruların
kabul edilebilirliğine veya
kabul edilemezliğine ilişkin
kararlar gerekçelidir.
2. Hüküm, tamamen veya kısmen
yargıçların oybirliğini
içermediği takdirde, her yargıç
kendi ayrı görüşünü belirtme
hakkına sahiptir.
Madde 46 Kararların
bağlayıcılığı ve uygulanması
1. Yüksek Sözleşmeci Taraflar,
taraf oldukları davalarda
Mahkeme'nin kesinleşmiş
kararlarına uymayı taahhüt
ederler.
2. Mahkeme'nin kesinleşmiş
kararı, kararın uygulanmasını
denetleyecek olan Bakanlar
Komitesine gönderilir.
Madde 47 Görüş bildirme
1. Mahkeme, Bakanlar Komitesi.nin
istemi üzerine, Sözleşme ve
protokollerinin yorumlanması ile
ilgili hukuki meseleler üzerinde
görüş bildirebilir.
2. Ancak bu görüşler, ne
Sözleşmenin 1. bölümünde ve
protokollerinde belirlenen hak
ve özgürlüklerin içeriği veya
kapsamı ile ilgili sorunlara, ne
de Mahkeme veya Bakanlar
Komitesinin Sözleşmede öngörülen
bir başvuru sonucunda karara
bağlamak durumunda kalabileceği
diğer sorunlara ilişkin
olabilir.
3. Bakanlar Komitesi'nin
Mahkeme'den görüş isteme kararı,
Komiteye katılma hakkına sahip
temsilcilerin oy çoğunluğuyla
alınır.
Madde 48 Mahkeme'nin görüş
bildirme yetkisi
Bakanlar Komitesi.nden gelen
görüş talebinin, 47. maddede
tanımlandığı biçimiyle
Mahkemenin yetki alanına girip
girmediğini Mahkeme
kararlaştırır.
Madde 49 Bildirilen görüşün
gerekçeli olması
1. Mahkemenin verdiği görüş
gerekçelidir.
2. Görüş, tamamen veya kısmen
yargıçların oy birliğini
içermediği takdirde, her yargıç
kendi ayrı görüşünü belirtme
hakkına sahiptir.
3. Mahkemenin verdiği görüş
Bakanlar Komitesine bildirilir.
Madde 50 Mahkeme'nin masrafları
Mahkemenin masrafları, Avrupa
Konseyi tarafından karşılanır.
Madde 51 Yargıçların ayrıcalık
ve dokunulmazlıkları
Yargıçlar vazifelerinin ifasında
Avrupa Konseyi Statüsü.nün 40.
maddesinde ve bu madde uyarınca
akdedilen anlaşmalarda öngörülen
ayrıcalık ve dokunulmazlıklardan
yararlanırlar.
BÖLÜM III
ÇEŞİTLİ HÜKÜMLER
Madde 52 Genel Sekreter
tarafından yapılan incelemeler
Her Yüksek Sözleşmeci Taraf,
Avrupa Konseyi Genel
Sekreteri'nin istemesi üzerine,
bu Sözleşme'nin bütün
hükümlerinin fiilen
uygulanmasının kendi iç
hukukunca nasıl sağlandığı
konusunda açıklamalarda bulunur.
Madde 53 Tanınan insan
haklarının korunması
Bu Sözleşme hükümlerinden
hiçbiri, herhangi bir Yüksek
Sözleşmeci Tarafın yasalarına ve
onun taraf olduğu başka bir
Sözleşmeye göre tanınabilecek
insan haklarını ve temel
özgürlükleri sınırlayamaz veya
onlara aykırı düşecek şekilde
yorumlanamaz.
Madde 54 Bakanlar Komitesi'nin
yetkileri
Bu Sözleşme'nin hiçbir hükmü,
Avrupa Konseyi Statüsü'nün
Bakanlar Komitesi'ne tanıdığı
yetkileri olumsuz yönde
etkilemez.
Madde 55 Diğer çözüm yollarının
dışlanması
Yüksek Sözleşmeci Taraflar, bu
Sözleşme'nin yorum veya
uygulamasından doğan bir
anlaşmazlığı, başvuru yoluyla bu
Sözleşme'de öngörülenlerin
dışında bir çözüme bağlamak
hususunda aralarında mevcut
anlaşma, sözleşme veya
bildirilerden, özel uzlaşma
halleri dışında yararlanmaktan
karşılıklı olarak vazgeçmeyi
kabul ederler.
Madde 56 Ülkesel uygulama
1. Her devlet, onaylama
sırasında veya daha sonra
herhangi bir zamanda, Avrupa
Konseyi Genel Sekreteri'ne
göndereceği bir bildirimle bu
Sözleşme'nin, uluslararası
ilişkilerinden sorumlu bulunduğu
bütün ülkelere veya bunlardan
herhangi birine, işbu maddenin
4. fıkrası saklı kalmak
kaydıyla, uygulanacağını beyan
edebilir.
2. Sözleşme, bildirimde
belirtilen ülke veya ülkelerde,
Avrupa Konseyi Genel
Sekreteri'nin bu bildirimi
aldığı tarihten itibaren otuz
gün sonra uygulamaya konur.
3. Bu Sözleşmenin hükümleri sözü
geçen ülkelerde yerel şartlar
dikkate alınarak uygulanır.
4. Bu maddenin birinci fıkrası
uyarınca bildirimde bulunmuş
olan her devlet, sonradan
herhangi bir zamanda,
bildiriminde belirtmiş olduğu
ülke veya ülkelerdeki gerçek
kişilerin, hükümet dışı
kuruluşların veya kişi
gruplarının başvuruları
konusunda bu Sözleşme'nin 34.
maddesine uygun olarak
Mahkeme'nin yetkisini kabul
ettiğini beyan edebilir.
Madde 57 Çekinceler
1. Bu Sözleşme'nin imzası ve
onaylama belgesinin sunulması
sırasında her devlet,
Sözleşme'nin belirli bir hükmü
hakkında, o sırada kendi
ülkesinde yürürlükte olan bir
yasa bu hükme uygun olmadığı
ölçüde, bir çekince kaydı
koyabilir. Bu madde genel
nitelikte çekinceler konmasına
izin vermez.
2. Bu maddeye uygun olarak
konulacak her çekince, sözü
edilen yasanın kısa bir
açıklamasını içerir.
Madde 58 Feshi ihbar
1. Bir Yüksek Sözleşmeci Taraf,
bu Sözleşme'yi ancak Sözleşme'ye
taraf olduğu tarihten itibaren
geçecek beş yıllık bir süre
sonunda ve Avrupa Konseyi Genel
Sekreteri'ne altı ay önceden
haber verilecek bir ihbarla
feshedebilir. Genel Sekreter
bunu, diğer Yüksek Sözleşmeci
Taraflara bildirir.
2. Bu fesih işlemi, feshin
geçerli sayıldığı tarihten önce
işlenmiş ve yükümlülüklerin
ihlali niteliğinde
sayılabilecek olan bir fiil
dolayısıyla, ilgili Yüksek
Sözleşmeci Tarafın bu
Sözleşme'den doğan
yükümlülüklerinden kurtulması
sonucunu doğurmaz.
3. Aynı şartlarla, Avrupa
Konseyi üyeliğinden çıkan her
Yüksek Sözleşmeci Taraf, bu
Sözleşme'ye de taraf olmaktan
çıkar.
4. Sözleşme, 56. madde gereğince
uygulanacağı beyan edilmiş olan
ülkelerle ilgili olarak,
yukarıdaki fıkraların hükümleri
uyarınca feshedilebilir.
Madde 59 İmza ve onay
1. Bu Sözleşme, Avrupa Konseyi
üyelerinin imzalarına açıktır.
Sözleşme onaylanacaktır.
Onaylama belgeleri Avrupa
Konseyi Genel Sekreteri'ne
verilecektir.
2. Bu Sözleşme, on onaylama
belgesinin verilmesinden sonra
yürürlüğe girecektir.
3. Sözleşmeyi daha sonra
onaylayacak olan imzacılar için
Sözleşme, onaylama belgesinin
verilmesinden itibaren yürürlüğe
girecektir.
4. Avrupa Konseyi Genel
Sekreteri, Sözleşme'nin
yürürlüğe girdiğini, Sözleşme'yi
onaylayan Yüksek Sözleşmeci
Tarafların adlarını ve daha
sonra gelecek olan onaylama
belgelerinin verilişini bütün
Avrupa Konseyi üyelerine
bildirecektir.
Bu Sözleşme, Avrupa Konseyi
arşivlerinde saklanmak ve her
iki metin de aynı derecede
geçerli olmak üzere Fransızca ve
İngilizce tek bir nüsha halinde
4 Kasım 1950'de Roma'da
düzenlenmiştir. Genel Sekreter
bunun tasdikli örneklerini imza
eden bütün devletlere
gönderecektir.